Ώρα Πατρών

5Φεβ

Για την Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών, της Βικ. Αγγελοπούλου

Φεβρουάριος 05, 2019 Απόψεις/Παρεμβάσεις 0

Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών

Σκέψεις- Προτάσεις

Βικτωρίας Αγγελοπούλου, πρώην Προέδρου Δ.Ε.Π.Α.Π

 

Η Δημοτική Πινακοθήκη, με τη συμπλήρωση 30 χρόνων προσφοράς στην πολιτιστική ζωή της πόλης, αλλά και της διακριτής παρουσίας και συμβολής της στο εικαστικό γίγνεσθαι της χώρας, έχει καταστεί ένας από τους σημαντικότερους Θεσμούς του Δήμου Πατρέων.

Η μουσειακή κατεύθυνση και ο παιδευτικός προσανατολισμός, με την οργάνωση θεματικών εκθέσεων σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη και τα μεγαλύτερα Μουσεία της χώρας, καθώς και η κυκλοφορία δίγλωσσων εκδόσεων, της προσέδωσαν τον ρόλο που έκτοτε διαδραματίζει ως Δημοτικός θεσμός, εκπονώντας εκπαιδευτικά  προγράμματα και πραγματοποιώντας ξεναγήσεις μαθητών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Παράλληλα, με την αδιάλειπτη λειτουργία της, διεύρυνε το ενδιαφέρον για τα εικαστικά, γεγονός στο οποίο συνετέλεσε και η έναρξη «Μαθημάτων Ιστορίας της Τέχνης» και κυρίως, η δημιουργία από το 2000 του Εικαστικού Εργαστηρίου (το οποίο και είχα την ευκαιρία να συστήσω ως Πρόεδρος της ΔΕΠΑΠ) που έκτοτε λειτουργεί στο Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο.

Η πορεία της Δημοτικής Πινακοθήκης, δύναται να χωριστεί σε  τρεις διακριτές περιόδους:

-1988 έως το 1998, όπου με τις συνεργασίες της Εθνικής Πινακοθήκης πραγματοποιείται η εδραίωση του θεσμού.

-1999 έως το 2009, όπου τα εκτελεσθέντα έργα υποδομής (με απόφαση και ευθύνη μου), απέφεραν εν συνεχεία τις μεγάλες εκθέσεις με έργα Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής, (Picasso, El Creco, κ.ά) και

-2009 έως σήμερα, όπου διατηρήθηκε η παιδευτική της υπόσταση, με την παρουσίαση των δωρεών, τις πρόσφατες νέες παραγωγές, τις αναδρομικές εκθέσεις σημαντικών καλλιτεχνών και την συνεργασία με σημαντικούς φορείς όπως το ΜΙΕΤ, το Μουσείο Μπενάκη κ.α .

Σήμερα, με βάσει τα ανωτέρω, επιβάλλεται να ξεκινήσει ένα νέο κύκλο εργασιών και δραστηριοτήτων, για να καταδειχθεί η μουσειακή της οντότητα μέσω της μόνιμης προβολής των σημαντικότερων έργων της  συλλογής της και να αναπτυχθεί σε πιο σταθερή βάση η παιδευτική της υπόσταση με προγραμματισμένες ξεναγήσεις για τους μαθητές και το κοινό.

Με την προβλεπόμενη πεζοδρόμηση της οδού Μαιζώνος και την εγκατάσταση των δημοτικών υπηρεσιών στο Αρσάκειο ή όπου αλλού,  απελευθερώνεται το παλαιό Δημαρχείο.

Πιστεύω, ότι με την κατάλληλη διαρρύθμιση του ισογείου χώρου, δύναται να εγκατασταθούν εκεί:

Α)Οι μόνιμες συλλογές  που μέχρι σήμερα  φυλάσσονται στους αποθηκευτικούς χώρους της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και       της Δημοτικής Πινακοθήκης.

Β)Η έδρα του θεσμού.

Το επιβλητικό κτήριο, συνάδει για μουσειακός χώρος, καθώς στον 1ο όροφο, στο γραφείο Δημάρχου και στην πρώην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου, έχουν τοποθετηθεί από το 1935, τα έργα του Πατρινού ζωγράφου, καθηγητή στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και Ακαδημαϊκού Επαμεινώνδα Θωμόπουλου, ενώ μετά την αποκατάστασή και ανακαίνισή του το 2001, τοποθετήθηκαν και στις υπόλοιπες αίθουσες τα έργα της μεγάλης δωρεάς του ζωγράφου, καθώς και δύο εμβληματικές ελαιογραφίες άνωθεν της κεντρικής κλίμακας. Παράλληλα κυκλοφόρησε η δίγλωσση έκδοση » Η Ζωγραφική του Δημαρχείου», (που ως Πρόεδρος της ΔΕΠΑΠ είχα την τιμή να εισηγηθώ). Έτσι, κατέστη ένα ζωντανό «Μουσείο Θωμόπουλου», γεγονός που αποτέλεσε το έναυσμα για την έναρξη ξεναγήσεων και στο Δημαρχείο.

Η εγκατάσταση των μόνιμων συλλογών στις ισόγειες αίθουσες του Δημαρχείου, κατόπιν μουσειολογικής μελέτης και αξιολόγησης ανά ενότητες, θα συμπληρώσει το έργο που επιτελείται και παρουσιάζεται από τη Δημοτική Πινακοθήκη, με την οργάνωση των περιοδικών εκθέσεων στην γειτνιάζουσα ισόγεια αίθουσα του κτηρίου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Έτσι, δημιουργούνται νέες θέσεις για εικαστικούς ή ιστορικούς τέχνης με σταθερή σχέση συνεργασίας με την Πινακοθήκη, για την εκπόνηση του  εκπαιδευτικού  προγράμματος το οποίο τώρα πραγματοποιείται μόνο περιοδικά και περιορισμένα ανά έκθεση από τους επιμελητές, αλλά και οι απαραίτητες θέσεις σε διοικητικό και επιστημονικό προσωπικό,  για τις ξεναγήσεις επισκεπτών και μαθητών των Σχολείων και του κοινού.

Ταυτόχρονα, προτείνεται και η μετεγκατάσταση στους χώρους του Δημαρχείου του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης, που εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από το 2012 στο Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο και υποστηρίζεται διοικητικά και επιστημονικά από τη Δημοτική Πινακοθήκη.

Η ένταξη του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης στον ΟΕΥ του Πολιτιστικού Οργανισμού, που εκκρεμεί από το 2012 και η συντήρηση, ανάδειξη και προβολή  των δωρηθέντων συλλογών του μέσα από προγράμματα του Υπουργείου Πολιτισμού, θα αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών και επισκεπτών.

Για την ορθή λειτουργία των θεσμών θεωρείται αναγκαία η τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού (ΟΕΥ), του Πολιτιστικού Οργανισμού  και  η δημιουργία νέας Διεύθυνσης, στην οποία θα ενταχθούν η Δημοτική Πινακοθήκη, το Εικαστικό Εργαστήρι  και το Μουσείου Λαϊκής Τέχνης, ώστε να υπάρξει ενιαία εικαστική πολιτική, που θα ενδυναμώσει τον ρόλο τους και θα τους προσδώσει νέα δυναμική.

 

Ας θυμηθούμε τον εικαστικό μας πλούτο:

  • Τα δωρηθέντα έργα Τέχνης καλλιτεχνών, από το 1988-2018
  • Οι φωτογραφίες των Πατρινών Πρωθυπουργών, Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Γεωργίου Παπανδρέου, δωρεάς της Βουλής των Ελλήνων.
  • Οι φωτογραφίες με τα έργα του Διεθνώς καταξιωθέντος Πατρινού γλύπτη Μέμου Μακρή, (μεταξύ των άλλων και το εμβληματικό έργο μνήμης στο Μαουτχάουζ και το έργο μνήμης στο Πολυτεχνείο).
  • Οι φωτογραφίες από την εργασία που εκπονήθηκε από τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Αχαϊας για το έργο του Πατρινού αρχιτέκτονα Ιωάννη Βασιλείου.
  •  Οι κάρτ-ποστάλ της Πάτρας του 1900, δωρεά της εφημερίδας «Η Καθημερινή» .
  • Οι φωτογραφίες του συγγραφέα Νίκου Καχτίτση που γαλουχήθηκε πνευματικά στην Πάτρα, έζησε στον Καναδά, πέθανε το 1970 στο Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο και τιμήθηκε το 1990 από τη Δημοτική Πινακοθήκη.
  • Οι φωτογραφίες της δεκαετίας του ’50 & ΄60, των εκδηλώσεων του Πατρινού Καρναβαλιού, που κυκλοφόρησαν στην ομώνυμη έκδοση το 2001
  • ΟΙ «Χάρτες της πόλης», με επιστημονική έρευνα του τμήματος πολεοδομικού σχεδιασμού του Δήμου Πατρέων.
  • Οι μεταβυζαντινές εικόνες, από τη δωρεά της Οικογένειας Γαλανάκη.
  • Τα χαρακτικά, από την δωρεά της Μαίρης και Τάκη Τσονάκα.
  • Το αρχειακό υλικό, δωρεάς Μαίρης και Τάκη Τσονάκα, με φιγούρες, χαρακτικά, ρεκλάμες και βιβλία, που αναφέρονται στον Καραγκιόζη, όπου με το παλαιότερα διαφυλαχθέν αρχειακό υλικό, δύναται να αποτελέσει ξεχωριστή ενότητα ή τη δημιουργία σε άλλο κτήριο, αυτόνομου «Μουσείου Θεάτρου Σκιών».
  • Τα Λευκώματα, τα περιοδικά Τέχνης, τα βιβλία Τέχνης, οι κατάλογοι ζωγραφικής, χαρακτικής, γλυπτικής και Φωτογραφίας, Ιδρυμάτων, Μουσείων και Πινακοθηκών, καθώς και οι εκδόσεις της Δημοτικής Πινακοθήκης, δύναται να αποτελέσουν τον πυρήνα της «Εικαστικής Βιβλιοθήκης» στη νέα έδρα του θεσμού.

 

Συλλογές που φυλάσσονται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη

  • Τα έργα της δωρεάς Μίντζα, (που δεν έχουν παρουσιαστεί)
  • Τα έξι σχέδια του Ερνέστου Τσίλλερ για το Δημοτικό Θέατρο «¨Απόλλων».
  • Οι φωτογραφίες του «αρχείου Μανιάκ», από τα λιμενικά έργα και την κατασκευή του κυματοθραύστη.
  • Οι φωτογραφίες με τα νεοκλασικά της Πάτρας, από το αρχείο του Πατρινού αρχιτέκτονα Μιχάλη Δωρή.
  • Τα πορτέτα των Δημάρχων
  • Τα πορτρέτα των Πατρινών Πρωθυπουργών Δημητρίου Μάξιμου, Ανδρέα Μιχαλακόπουλου και Δημητρίου Γούναρη.

 

Τέλος, η  ενοποίηση των συλλογών κρίνεται αναγκαία, ώστε να αξιολογηθούν από Ιστορικό Τέχνης και με τη συνδρομή Καλλιτεχνικής Επιτροπής, με σχετική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ή του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων, να εγκριθεί η επιστημονικά τεκμηριωμένη παρουσίαση ανά ενότητες, στους επιλεγμένους εκθεσιακούς χώρους που θα διατεθούν, κατόπιν αρχιτεκτονικής μελέτης και βασικών έργων υποδομής.

Μοιραστείτε το άρθρο!