Ώρα Πατρών

5Μαρ

Για μια άλλη θάλασσα.. Για μια άλλη πόλη..

Μάρτιος 05, 2019 Δελτία Τύπου 0

Η απόδοση στο δήμο του παραλιακού μετώπου της Πάτρας από την κυβέρνηση, άνοιξε εκ των πραγμάτων την συζήτηση για την αξιοποίησή του.

Πρακτικά πρέπει να διαχειριστούμε όχι μόνο την ακτογραμμή των 3,5 χιλιομέτρων της παραχώρησης, αλλά μια ευρύτερη ζώνη στην οποία προστίθεται η λωρίδα της σιδηροδρομικής γραμμής που πρόκειται να υπογειοποιηθεί και η Όθωνος Αμαλίας. Σε αυτή την ευρεία ζώνη προστίθεται και η έκταση της Πειραικής Πατραικής, του Λαδόπουλου και των υπολοίπων  παλιών εργοστασίων που ρημάζουν σε όλο το μήκος του νέου λιμένα.

Δίνεται λοιπόν η δυνατότητα να προχωρήσει η πόλη στη σημαντικότερη αστική ανάπλαση μετά το σχέδιο Βούλγαρη του 1828 με βάση το οποίο προέκυψε η πόλη που σήμερα γνωρίζουμε, τουλάχιστον ως προς το τμήμα της που σήμερα αποκαλούμε ιστορικό κέντρο.

Το πρόσωπο αυτό συμπληρώνεται από τα μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας παλιά κτίρια, εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, αποθήκες αλλά και κάποια με κυρίως εμπορική δραστηριότητα. Τα κτίρια αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν ενεργό κομμάτι του ζητούμενου σχεδιασμού.

Εχουμε λοιπόν στα χέρια μας μια εξαιρετική δυνατότητα.

Το μόνο που δε χρειαζόμαστε σε αυτή τη χρονική συγκυρία είναι ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, έτσι για να τελειώνουμε.

 

Μπαίνει όμως το ερώτημα: Στ’ αλήθεια ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε με το φιλέτο αυτό που καλούμαστε τώρα να διαχειριστούμε; Σε γενικές γραμμές υπάρχουν δύο τρόποι προσέγγισης. Ο πρώτος είναι ο αναμενόμενος, να προχωρήσουμε δηλαδή σε ενός είδους εξωραισμό της έκτασης., κάτι ας πούμε σαν το Νότιο Πάρκο με μικρές βελτιώσεις. Σε αυτό το μήκος κύματος κινήται η πρόταση της παρούσας δημοτικής αρχής.

Η δεύτερη πρόταση είναι να δούμε αυτη την ευκαιρία ενεργητικά , με άλλα λόγια να σχεδιάσουμε προσπαθώντας να εντάξουμε την ανάπλαση αυτή στη λειτουργία της πόλης ως οργανικό κομμάτι. Χρειάζεται προφανώς να εξετάσουμε αν θα ανοίξουμε την παραλία σε τουριστικές δράσεις. Αν σε αυτό το σχέδιο θα υπάρχει χώρος για επενδυτές και αν ναι με ποιο πλαίσιο; Θα συμβάλει αυτή η ευκαιρία στο να βρουν δουλειά νέα παιδιά; Επίσης όλες αυτές οι δραστηριότητες που θα προταθούν πως επηρεάζουν την κυκλοφορία. Δε θα πρέπει αυτό να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης; Και όλα αυτά τι θα σημάνουν για την υπάρχουσα πόλη; Μήπως μεταφέρουμε τους πολίτες κάτω, οδηγώντας σε μαρασμό ολόκληρες συνοικίες; Και τέλος δε θα έπρεπε όλα αυτά ν αποτελέσουν βασικές κατευθύνσεις ενός νέου, αναθεωρημένου ρυθμιστικού σχεδίου;

Στο τέλος αυτής της κοπιαστικής διαβούλευσης θα προκύψει ο φάκελος ιδεών, το master plan που θα αποτελέσει τον οδικό χάρτη για τον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Γιατί ο δήμος οι επιστημονικοί φορείς, οι συλλογικότητες και οι πολίτες οφείλουν να πάρουν την ευθύνη για την πόλη και όχι να τη μεταθέσουν απλά σε ένα αρχιτεκτονικό γραφείο, κάπου μακρυά.

Με άλλα λόγια χρειάζεται ένα όραμα για την Πάτρα των επόμενων γενεών. Χρειάζεται η πόλη να βρει τη σχέση της με το υγρό στοιχείο, σχέση που την έχτισε τον 19ο αιώνα, μέσα από αυτήν η πόλη έγινε σπουδαία, πύλη στη δύση όμως συνηθίζεται να λέγεται αλλά που κατόπιν έχασε.

Κάθε πόλη έχει το μύθος της. Έχει την ανάσα της που την ακούς μαγικά, τη νύχτα συνήθως που ο θόρυβος χαμηλώνει ή όταν με μια βάρκα το σούρουπο την κοιτάζεις από τη μεριά της θάλασσας.

Στις μέρες μας χάθηκαν κάποιοι κρίκοι από την αλυσίδα.

Είναι ώρα να συμβάλουμε σε αυτό το μύθο. Ας ονειρευτούμε λοιπόν μια ωραία πόλη αντάξια του μύθου της και της ιστορίας της Μια πόλη που θα έρχονται από μακριά να την θαυμάσουν. Να περπατήσουν στα βότσαλα της Ψιλής.. Να συγκινηθούν στο μουσείο μετανάστευσης που πρέπει να φτιάξουμε. Να ερωτευτούν το ηλιοβασίλεμα της. Τα ωραία απέναντι βουνά της, την Παλιοβούνα και την Βαράσοβα. Τις βάρκες και τους ψαράδες που λίγα μέτρα από την ακτή, τη στιγμή του δειλινού θα φλερτάρουν με την αιωνιότητα.

Ας ονειρευτούμε τη δική μας Πάτρα..

Και μετά ας παλέψουμε να την κερδίσουμε. ‘Ωρα Πάτρας λοιπόν.

Μοιραστείτε το άρθρο!